Reklama
  • Piątek, 12 sierpnia 2016 (15:00)

    Czy mogę lepiej słyszeć?

Podobno już co trzeci Polak ma problemy ze słuchem, choć nie zawsze zdaje sobie z tego sprawę. Winny jest przede wszystkim wszechobecny hałas.

Słuch jest jednym z najważniejszych zmysłów człowieka. Za jego pomocą docierają do nas informacje z otoczenia. Dzięki niemu możemy się porozumiewać za pomocą słów.

Kiedy odbieramy  dźwięki, czujemy się bezpiecznie, mamy poczucie, że orientujemy się w otaczającej nas przestrzeni. Słyszymy alarm syreny, klakson samochodu, ostrzegające okrzyki.

Reklama

Gdy słuch słabnie, pogarsza się jakość naszego życia. Im większy ubytek słuchu, tym bardziej czujemy się odcięci od świata. Dlatego na co dzień trzeba jak najlepiej zadbać o słuch.

Uszkodzenie słuchu często bywa efektem infekcji wirusowych lub bakteryjnych. Dlatego warto wiedzieć, jak się objawiają. Gdy pojawią się dolegliwości, lepiej nie próbować leczyć się samodzielnie, tylko jak najszybciej trzeba iść do lekarza.

Stan zapalny może pojawić się w uchu zewnętrznym, środkowym i wewnętrznym. Te ostatnie zdarzają się na szczęście niezwykle rzadko. To, w której części ucha rozwija się stan zapalny, rozpoznaje lekarz podczas badania otoskopowego (oglądanie ucha za pomocą wziernika).

Zapalenie ucha zewnętrznego może zdarzyć się w każdym wieku. Najczęściej stan zapalny pojawia się w skórze przewodu słuchowego. Namnażają się tam różne szkodliwe drobnoustroje – bakterie, wirusy, grzyby – wywołujące zakażenie.

Często do zapalenia ucha zewnętrznego dochodzi latem, gdy kąpiemy się w morzu, jeziorze czy basenie. Jeśli nie dość starannie osuszymy uszy i wilgoć będzie zalegać w przewodzie słuchowym, a woda zmyje naturalną barierę ochronną, jaką jest woskowina, wówczas bez przeszkód mogą się rozmnażać szkodliwe bakterie, grzyby lub wirusy.

Zakażeniu sprzyja również niewłaściwe czyszczenie uszu patyczkiem kosmetycznym, ponieważ dochodzi wówczas do mikrourazów naskórka.

Chorują częściej osoby cierpiące na cukrzycę, alergie, noszące aparaty słuchowe albo korzystające z dousznych słuchawek. Zapalenie objawia się charakterystycznym bólem podczas dotykania ucha. Skóra jest zaczerwieniona, opuchnięta. Pojawia się wydzielina ropna lub krwista, która może powodować osłabienie słuchu.

Podstawą leczenia jest oczyszczanie (przez laryngologa) ucha z zalegającej wydzieliny.

Stosuje się także antybiotyki w postaci kropli, do uszu leki przeciwobrzękowe (steroidy). Podczas leczenia trzeba unikać kontaktu z wodą, nie można moczyć ucha.

Zapalenie ucha środkowego może mieć postać ostrą, przewlekłą, wysiękową (w jamie bębenkowej gromadzi się płyn). Częściej zdarza się u dzieci (wpływ ma budowa trąbki słuchowej, która jest szersza i krótsza).

Choroba często związana jest z infekcją górnych dróg oddechowych. Te same bakterie, które wywołują zapalenie gardła przedostają się do ucha środkowego.

Zakażenie mogą też powodować wirusy grypy. Przewlekłe zapalenie może być powikłaniem ostrych lub nawracających, także źle leczonych infekcji górnych dróg oddechowych, chorób zakaźnych itp. U dzieci może mieć związek z przerostem migdałka gardłowego. Ostre zapalenie objawia się bólem ucha, ale nie przy dotyku.

Ból jest silny, pulsujący, nasila się w nocy, w pozycji leżącej. Błona śluzowa wyściełająca trąbkę słuchową jest obrzęknięta. Czasem pojawia się wyciek z ucha. W postaci przewlekłej ucho nie boli. Sygnałem choroby może być pogorszenie się słuchu czy sącząca się latami wydzielina z ucha.

W ostrym zapaleniu leczenie polega na podawaniu leków przeciwzapalnych z grupy NLPZ, kropli do nosa obkurczających śluzówkę oraz rozrzedzających wydzielinę w drogach oddechowych. Często podawany jest doustny antybiotyk. Przewlekłe zapalenie leczone jest chirurgicznie.

Jeżeli infekcja nie ustępuje i utrzymuje się utrata słuchu, do ucha wprowadza się dreny, aby ewakuować płyn i przywrócić prawidłową wentylację ucha środkowego. Pozostawia się je na kilka miesięcy, a nawet lat. Ta metoda pomaga przywrócić słuch i zapobiega innym komplikacjom.

To naturalne, że z wiekiem gorzej słyszymy. Jednak niedosłuch to nie tylko problem osób starszych. Może zdarzyć się nawet u małych dzieci.

Przyczyn niedosłuchu może być wiele: starzenie się organizmu i zmiany zwyrodnieniowe w uchu wewnętrznym, hałas, np. głośne słuchanie muzyki, silny stres, zapalenia ucha, źle leczona cukrzyca, nadciśnienie tętnicze lub uraz ucha z przebiciem błony bębenkowej.

Słuch może osłabić zalegająca woskowina, która zatyka przewód. Sygnałem problemów ze słuchem może być to, że ciągle podgłaśnianiamy radio czy telewizor – inni twierdzą, że gra za głośno, a nam się wydaje, że za cicho.

Może nam się wydawać, że nasz rozmówca niewyraźnie mówi, mamy problem ze zrozumieniem rozmówcy przez telefon albo nie rozumiemy szeptu. Nie potrafimy zlokalizować źródła dźwięku itp. Przy lekkim ubytku słuchu nie słyszymy cichych dźwięków, przy średnim – także dźwięków umiarkowanie głośnych.

Czasem można usunąć przyczynę i wówczas znów dobrze słyszymy, np. zlikwidować czop woskowiny poprzez płukanie ucha, usunąć tkwiące w uchu ciało obce czy wyleczyć przewlekłą infekcję. Niekiedy dobry słuch może przywrócić zabieg chirurgiczny, np. gdy uszkodzone są kosteczki słuchowe.

Jeśli jednak słuch uległ trwałym uszkodzeniom lub niedosłuch jest wynikiem starzenia się, wówczas pomóc może aparat słuchowy. Dobiera go protetyk słuchu indywidualnie, z uwzględnieniem wielkości ubytku słuchu, rodzaju niedosłuchu i budowy anatomicznej przewodu słuchowego.

Ekspert: Kiedy warto iść do lekarza i zbadać słuch?

Do wizyty u laryngologa powinny skłonić szumy uszne oraz trudności w rozumieniu mowy.

Lekarz wykona otoskopię, czyli wziernikowanie ucha, podczas której oceni drożność przewodu słuchowego zewnętrznego oraz błonę bębenkową.

Zaburzenia słuchu lekarz może wykryć w prostym badaniu stroikiem otolaryngologicznym, przykładając go do ucha. Rodzaj i głębokość upośledzenia słuchu ocenia audiometria tonalna.

Badana osoba znajduje się w tzw. kabinie ciszy, czyli wytłumionym pomieszczeniu, i zgłasza, kiedy słyszy dźwięk przesyłany do słuchawek. Odpowiedzi te mierzy się w poszczególnych częstotliwościach i natężeniach dźwięku.

Co warto wiedzieć na temat szumów usznych

1. Nie są chorobą i nie mają wpływu na stan słuchu, nie pogarszają go. Bywają jednak bardzo uciążliwym objawem. Nie pozwalają odpocząć, skoncentrować się, zasnąć, prowadzą do napięcia nerwowego itp.

2. Szumy uszne to różne wrażenia słuchowe, jak dudnienie, dzwonienie, piski, trzaski, szelesty itp. Mogą być słyszane w głowie, w jednym uchu lub obu uszach. Nie mają rzeczywistego źródła dźwięku, są słyszane (stale w określonych sytuacjach) tylko przez osobę, której dotyczą.

3. Przyczyny są różne: zatykająca przewód słuchowy woskowina, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, otoskleroza (choroba dotycząca kosteczek słuchowych). Szumom usznym sprzyjają choroby, które wpływają na stan naczyń krwionośnych i powodują zaburzenia mikrokrążenia, np. nadciśnienie, miażdżyca.

4. Niekiedy szumy może wyciszyć leczenie choroby podstawowej, np. cukrzycy, nadciśnienia, miażdżycy. Mogą pomóc leki poprawiające ukrwienie ucha wewnętrznego. Szumy leczy się terapią słuchową, podczas której oswajamy się z nimi do momentu, aż stają się obojętne.

Aparaty słuchowe i implanty

1. Aparaty słuchowe to urządze nia „wyłapujące” dźwięk z otoczenia, wzmacniające go i przekazujące do ucha. Dzięki temu lepiej słyszymy i rozumiemy mowę. Trzy podstawowe rodzaje aparatów to: zauszny – umieszczany za małżowiną ucha, wewnątrzuszny – wypełnia małżowinę, wewnątrzkanałowy – umieszczany w kanale słuchowym ucha, prawie niewidoczny.

2. Najczęściej stosowany jest implant ślimakowy. Zamienia on dźwięk z otoczenia w elektryczny impuls pobudzający nerw słuchowy w uchu wewnętrznym. Implant jest przeznaczony dla ludzi, u których aparat słuchowy nie pomaga, np. tych, którzy stracili słuch po chorobie.

Implant jest często jedyną szansą na prawidłowy rozwój dla niemowląt i małych dzieci, u których wada słuchu została wykryta po urodzeniu.

Świat & Ludzie

Zobacz również

  • Nie chcemy cię martwić, ale te dziwne dźwięki – dzwonienie, szelesty czy syczenia w uszach – słyszysz tylko ty. To tzw. subiektywne zjawiska akustyczne. Nie dadzą się zarejestrować za pomocą nawet... więcej

Twój komentarz może być pierwszy

Zapoznaj się z Regulaminem
Wypełnienie pól oznaczonych * jest obowiązkowe.